Veerponten op de IJssel vroeger en nu

De IJssel telt tien veerponten tussen Westervoort en Kampen. Een overzicht van het heen-en-weer vroeger en nu.

Tekst: Wim Eikelboom/Rivierverhalen 

Veerverbindingen vertellen vaak bijzondere verhalen. Het is de oudste vorm van openbaar vervoer. In deltaland Nederland met veel rivieren is al eeuwenlang een varende oeververbinding onontbeerlijk als je een reis wilt afleggen.

IJsgang

Tot 1930 vormde de IJssel een barriere die je per veerpont moest oversteken als je van het zuiden naar het noorden van het land wil reizen of omgekeerd. De provincie heet niet voor niets Overijssel, ofwel over de IJssel. Hier een beeld van het voormalige pontje bij Doesburg bij zware ijsgang in de rivier en rechts de pont bij Dieren, die er nog altijd is:

Vandaag de dag zijn er nog dagelijkse veerponten voor autoverkeer op vier plekken:

Tijdsbeeld veerpont Olst

Hieronder een tijdsbeeld van de veerpont bij Olst.

Het schilderij is van oud-veerbaas Ties Geist uit Olst. Zijn verhaal is te beluisteren in de podcast Rivierverhalen.

Seizoenspontjes

De IJssel kent tien seizoenspontjes: veerpontjes om fietsers en wandelaars over de rivier te zetten; meest tussen mei en oktober. Dat kan op de volgende plekken:

Katerveer

Zwolle telde twee veerdiensten: het Katerveer en het Oldeneler of Kleine Veer. Vandaag de dag is de tweede veerverbinding nog altijd in de vaart als zomers veertje voor voetgangers en fietsers tussen Hattem en Zwolle. Over het Katerveer verscheen eerder een artikel op Rivierverhalen.

Het kleine veer tussen Schelle (Zwollerkerspel) en Hattem rond 1940.
Lees ook

Contactgegevens: Wim Eikelboom